Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Όταν λέμε «όπα», εκπέμπουμε θετική δόνηση!!!

H λεξη... ΟΠΑ... πόσο πίσω έρχεται;
Την πρώτη φορά που διάβασα τα "Ορφικά" το 1982 από το θαυμάσιο βιβλίο (του Ιωάννου Πασσά, εκδόσεις Εγκυκλοπαίδειας Ηλιου) , αυτό που....
προκάλεσε εντύπωση δεν ήταν μόνο η σοφία των κειμένων. 

Οι αστρονομικές γνώσεις. Η θεμελίωση του ηλιοκεντρικού συστήματος από τους Ορφικούς.

Ο πλούτος των λέξεων (ωροτρόφος, πυρίδρομοι αστέρες, ηερόπλαγκτος, εύδρομος, ροιζήτωρ, κυκλοελίκτος, εκήβολος, γη βιοθρέπτειρα, αιώνιον έδρανον, ομβροτόκος) άπειροι λέξεις -άστρα που φωτίζουν ατραπούς της γνώσεως στο λαβύρινθο του μυαλού. Δεν μπορούσα τότε να εκτιμήσω, να συνειδητοποιήσω την άφθαρτη Αξία τους..

Έμεινα όμως έκπληκτος όταν στην πρώτη ανάγνωση συνάντησα την λέξη «όπα» στα «Αργοναυτικά» (στιχοι 249-277)

«Αυτάρ εγώ φόρμιγγα τιτηνάμενος μετά χερσί,
μητρός εμής εκέρασσ’ ευτερπέα κόσμον αοιδής,
και οι από στηθέων όπα λείριον εξελόχευσα»

δηλαδή:

-«Μετά αφού τάνυσα (άγγιξα) με τα χέρια μου την φόρμιγγα (κιθάρα) τους κέρασα με το τερπνόν τραγούδι της μητέρας μου, και από τα στήθη μου εξέπεμψα τρυφερή φωνήν (όπα) »

Διότι την λέξι «όπα» την γνωρίζουμε, την ακούμε, την μαθαίνουμε από νηπιακή ηλικία στο πρώτο μας πέσιμο, την χρησιμοποιούμε μεγαλύτεροι στα τραγούδια μας σε καλές ξέγνοιαστες στιγμές, είναι στην πρώτη σειρά των λέξεων που θα ψελλίσουμε και δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι ήταν τόσο αρχαία Ελληνική Λέξις από την εποχή του Ορφέα και σημαίνει, αυτό που μεταφέρει, φανερώνει την γνώσι και την γλώσσα, τα σημαίνοντα και τα σημαινόμενα...  Δηλαδή «Φωνή».

-Έτσι το τραγούδι του Αλκαίου, Όπα και όχι ώπα, όπως εμφανίζεται στους στίχους βαρβαρικώς ανορθόγραφα , μεταφέρει με την λύρα του Ορφέα οπα μακρινή λησμονημένη αλλά αθάνατη και ηχηρή.. Φωνή από το Παρελθόν στο σήμερα για το μέλλον.

Ιασων

[Πηγή]

Το είδαμε εδώ

Οι απόψεις του ιστολογίου μας δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο των άρθρων που δημοσιεύουμε