Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Τα μυστικά της σελήνης μέρος 1ο

Επέλεξα να ξεκινήσω να γράφω από τον τόμο "Τα μυστικά της σελήνης", γιατί από μικρό παιδί ήμουν περίεργος να μάθω τα πάντα για αυτήν....

Πάντα είναι εκεί ψηλά και μας κοιτά χωρίς να της δίνουμε σημασία, τουλάχιστον οι περισσότεροι.

Ο μύθος της σκοτεινής πλευράς της σελήνης

Αντίθετα προς την κοινή πεποίθηση, δεν υπάρχει "σκοτεινή πλευρά της σελήνης", άλλα μη ορατή σε μας πλευρά της σελήνης. Εξαιτίας της συνεχούς της κίνησης σε σχεδόν απολυτά κυκλική τροχιά γύρω από τη γη και της δίκης της συγχρονισμένης περιστροφής, έχει διαρκώς στραμμένο προς τα εμάς το ίδιο ημισφαίριο.

Αυτό αποτελεί ένα τεράστιο παράδοξο για τα δεδομένα της ουράνιου μηχανικής και από μόνο του μας λέει, ότι η σελήνη είναι ένας τεχνητός δορυφόρος. Αυτό δεν μπορεί με τίποτε να είναι φυσικό φαινόμενο.

Η διάμετρος της σελήνης είναι περίπου το 1/4 της διαμέτρου της γης , ενώ η μάζα της περίπου το 1/81 της μάζας της γης. Η σελήνη είναι, επίσης ο 5ος μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού συστήματος και ο μεγαλύτερος σε σχέση με το μητρικό του πλανήτη.

Η σελήνη, παραείναι μεγάλη για δορυφόρος της γης. Δεν υπάρχει συγκρίσιμη διάταξη δυο τέτοιων σωμάτων πουθενά στο ηλιακό σύστημα. Πράγματι, το σύστημα γης-σελήνης είναι απόλυτο ασυνήθιστο.

Η σελήνη εξάλλου είναι ο μόνος μεγάλος δορυφόρος του ηλιακοί συστήματος , τον οποίο στην πράξη ο ήλιος έλκει περισσότερο από ότι ο μητρικός του πλανήτης. Με στοιχειώδεις υπολογισμούς , προκύπτει ότι η βαρυτική έλξη, την οποία ασκεί η γη στη σελήνη, είναι λιγότερο από μίση εκείνης, που ασκεί σ' αυτήν ο μακρύτερα ευρισκόμενος ήλιος.

Η έλξη του ηλίου πάνω της, είναι περίπου 2148 φόρες μεγαλύτερη από αυτήν της γης. Όποτε οφείλουμε να πούμε, ότι η σελήνη δεν είναι δορυφόρος της γης, άλλα ένας πλανήτης με εντελώς αφύσικα τροχιακά χαρακτηριστικά.

Ο ορισμός του δορυφόρου ενός πλανήτη , απαιτεί ο πλανήτης να έλκει τον δορυφόρο με μεγαλύτερη δύναμη, από την οποία τον έλκει ο ήλιος. Να τον κράτα δηλαδή αιχμάλωτο.

Αυτό είναι και το παράδοξο Το ότι δηλαδή ο ήλιος έλκει την σελήνη 2,148 φόρες περισσότερο από ότι την έλκει η γη. Το σύστημα των τριών σωμάτων ήλιος-γη-σελήνη είναι απολυτά αφύσικο όπως θα δούμε και αργότερα.

Ακόμη δηλαδή και με την εφαρμογή των γνώσεων της ουράνιου μηχανικής, στο πρόβλημα των τριών σωμάτων δεν μπορούμε επακριβώς να εξηγήσουμε γιατί η σελήνη δεν πέφτει πάνω στη γη ή γιατί δεν φεύγει μακριά της, άλλα συνεχίζει αυτή την αφύσικη άλλα ταυτόχρονα ξέφρενη πορεία μαζί της, μέσα στο χάος του διαστήματος, εδώ και τόσες χιλιάδες χρόνια και όχι δισεκατομμύρια χρόνια, αφού όπως θα δούμε, υπήρξε εποχή που η σελήνη δεν γύριζε γύρω από τη γη ...

jimthegreek

[Πηγή]

Οι απόψεις του ιστολογίου μας δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο των άρθρων που δημοσιεύουμε