Η ιστορία της ξεκινά από την Γερμανική κατοχή, στην οποία αντιστάθηκε σθεναρά, και η φιγούρα της είναι συνδεδεμένη με το ακριτικό Καστελόριζο. Ποτέ δεν το εγκατέλειψε, όσα δεινά κι αν πέρασε…
Μέχρι το τέλος της ζωής της ξεκινούσε κάθε πρωί για το ακρωτήρι της Ρω, όπου ύψωνε την Ελληνική Σημαία και με την δύση του ηλίου την κατέβαζε.
Αγαπούσε βαθιά την πατρίδα μας και αφιέρωσε την ζωή της σε αυτήν. Ανέλαβε ένα χρέος που επιδερμικά φαίνεται ασήμαντο, στην ουσία όμως έκρυβε τεράστια σημασία, λόγω του κινδύνου που διατρέχει το νησί, εξαιτίας της θέσης του.
Γι' αυτό και βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών, το Πολεμικό Ναυτικό, την Βουλή των Ελλήνων, τον Δήμο Ρόδου, κλπ.
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ακόμη, έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.
[Πηγή]
